Mobiel | Colofon | Contact | Adverteren | Uw nieuws
Mijn BijbelGeplaatst op: 01-06-2009 | Categorie: Bert Streuper ‘Hier is je bijbel weer.’ Voorzichtig legt Marjolein, mijn vrouw, een pak verscheurde losse blaadjes voor me neer, samen met een stuk leer dat als kaft had gediend. Verbijsterd kijk ik naar mijn lijfboek. Het is verscheurd, incompleet, als waardeloos papier. Na onderzoek blijken de brieven van Johannes, Titus, een deel van Romeinen en het laatste bijbelboek spoorloos verdwenen. ‘Titus ligt in de put,’ zegt Marjolein. ‘Die kon ik niet meer te pakken krijgen.’ ‘O,’ zei ik aangedaan. Bovenop het dak van mijn auto had ik hem neer gelegd. Vervolgens ben ik in gestapt en heb zo´n tien kilometer gereden. Aantekeningen, losse papiertjes met gedichten en opmerkingen, bijna alles is nu weg. Jammer. Nee, ik overdrijf niet. Het doet me zelfs een beetje zeer.
Ik weet dat er mensen zijn die omgaan met hun bijbel, zoals het volk Israël dat met de heilige ark heeft gedaan. Zo zie ik mijn bijbel niet. Uiteindelijk blijft het boek, fysiek, gewoon een pakje papier bij elkaar gebonden met wat touw en met een stukje varkensleer of iets dergelijks er omheen. Als Jesaja schrijft dat het Woord van God eeuwig stand houdt, dan heeft hij het over méér dan een in leer gebonden boek. Het boek is ‘slechts’ een tijdelijke drager van het eeuwige Woord van God. Je kunt de Bijbel zien als een doorgeefluik van woorden van God. Ik heb mensen ontmoet die lyrisch zijn wanneer ze over de Bijbel praten. Het is ook een krachtig boek, in veel opzichten. Maar soms lijkt het dat ze meer onder de indruk zijn van het Woord van God, dan van de God van dat Woord. Het gaat uiteindelijk om God, die we hebben leren kennen in de Here Jezus. En Hém hebben we leren kennen, juist ja, door de bijbel, Gods doorgeefluik. Een onmisbaar boek! Of ik mijn Bijbel nu weggooi, vraagt Marjolein. Nee, ondanks alles wat ik net heb verteld, kan ik het maar niet over mijn hart krijgen om mijn verfrommelde Bijbel nu maar bij het oud papier te doen. Misschien later, als de pijn een beetje weg is... ---------- Bert Streuper schrijf regelmatig een column op christelijknieuws.nl. Enkele jaren geleden schreef hij het boek 'van man tot man', verder werkt hij mee aan het evangelisatiemagazine Leven.nu. Zeer binnenkort verschijnt zijn nieuwe boek Kroon je leven. Check de banner rechts op deze website. Externe website bij dit artikel Ik wil reageren op dit artikelReacties
Meer artikelen in deze categorie
01-07-2010
-
Geloof jij nog in God?
30-05-2010
-
Wat je denkt
09-05-2010
-
Lachen
09-04-2010
-
Terug naar af
12-03-2010
-
Gods economie
16-02-2010
-
Morgen gratis bier
27-01-2010
-
Alles goed?
10-01-2010
-
De smaak van erwtensoep
23-12-2009
-
Hoofdpijn
17-11-2009
-
Vrijheid
16-10-2009
-
Genieten
28-09-2009
-
Reuzen en dwergen
05-09-2009
-
Oplichters
15-08-2009
-
Bestaat God echt?
17-07-2009
-
Waarom ik de kerk niet verlaat
18-06-2009
-
Geld, geluk en liefde
01-06-2009
-
Mijn Bijbel
17-05-2009
-
Demasqué!
27-04-2009
-
Terug naar de basis
13-04-2009
-
Paasfeest en een bosje gladiolen
06-04-2009
-
Als God liefde is…
27-03-2009
-
Tevreden
21-03-2009
-
Ik denk na over het Licht
| ||||||
Niets geeft zoveel kalmte als een genomen besluit.
Ik zeg tot de Here: mijn toevlucht. Deze Psalm begint met een geweldig getuigenis. De Allerhoogste heeft een schuilplaats. Wie daar gaat zitten, kan de nacht doorbrengen in de schaduw van de Almachtige. Het kan op veel verschillende manieren nacht zijn in ons leven. Deze Psalm spreekt van vijanden die pijlen schieten en van ziekte, verderf en onheil. God heeft dan een plaats om te schuilen. De gelovige vlucht dan naar de Here en zegt tegen Hem: 'O Here, U bent mijn toevlucht. U bent mijn vesting. U bent de plaats waar ik veilig ben. Ik wil schuilen onder uw vleugels, zoals een kuikentje schuilt bij zijn moeder.' Lezen: Ps. 91 2 Kon. 18:1-12