MENU
Evangeliseren op een consumentenbeurs

Evangeliseren op een consumentenbeurs

21 feb

Zwaar bepakt met tassen komen ze voorbij. Kletsend, lachend, wijzend. Onze overbuurman heeft het er druk mee. Terwijl zijn team zich in het zweet werkt, probeert hij alle langskomende dames te overreden. ‘Prachtig steil haar heeft u, wel eens krullen gehad? Kom eens met me mee?’ De arme dame is nog niet van de schrik bekomen, of de volgende komt langs. Haar lange krullen zijn waanzinnig. ‘Jongedame, ik heb iets geweldigs voor u, met onze stijltangen krijgt u het gladste haar waarvan u ooit heeft kunnen dromen, kom even hier zitten..!’

Gelukkig glippen er ook mensen door, die tevreden zijn met hun haardos. Die komen langs onze stand. De Bijbelstand. Sommigen zien met een schuin oog het woord Bijbel staan en weten niet hoe hard ze moeten doorlopen. Anderen zijn bereid een mooie kaart aan te nemen. Terwijl ze doorlopen, zien ze al waar het over gaat. Het kaartje wordt in hun tas gemoffeld, een eventuele vraag wordt mompelend beantwoord, waarbij het zaak is zo snel mogelijk door te lopen.

Soms zakt de moed je in de schoenen.
Is onze boodschap zo gek?


Soms zakt de moed je in de schoenen. Is onze boodschap zo gek? Het mooie is, dat ze er vaak juist op zo’n moment ineens zijn. De mensen met een verhaal. Mensen die blij zijn dat je hen iets vraagt en dat je wil luisteren. Mensen die ‘best iets met de Bijbel hebben’, al blijkt even later dat dat niet verder gaat dan een trouwbijbel ergens in een stoffige kast. Een christelijke basisschool in een ver grijs verleden, of een gelovige oma in een klein dorp in een uithoek van het land.

… wat een verdriet
Zo was daar Mieke, die in een crematorium werkt. Haar naaste familie was gestorven, haar ouders en broer door ziekte, haar schoonzus door zelfmoord… wat een verdriet! Het geloof? Heel belangrijk, voor anderen, in haar werk. Mensen troosten. Toen ik zei dat ik voor haar ging bidden en dat ze Jezus zelf mocht leren kennen, brak ze. Met tranen in haar ogen vertelde ze hoe bijzonder ze dat vond.

Honderduit
Marina stond te bellen in de stand. Toen ze klaar was, gaf ik haar een kaart. Ze was erg jong, maar wist goed wat ze wilde weten. Ze vroeg mij honderduit. Waar was al het lijden goed voor? En hoe kon ik weten dat God er echt was? Was ik gelukkiger, nu ik Jezus aangenomen had? Waar blijkt dat uit, dan? Ze heeft mij toegezegd de Bijbel van haar oma te gaan lezen en naar Jezus op zoek te gaan.

Ze vroeg mij honderduit. Waar was al het
lijden goed voor? En hoe kon ik weten dat
God er echt was?


Doodsbang in bed
Aan het einde van de avond, stond Vincenzo voor mijn neus. Een jonge zigeuner, groot en stoer. Elke avond ligt hij doodsbang in bed en wordt hij verstikt door zwarte gedaanten. Hij legde zijn hart open en luisterde naar ons verhaal. ‘Ja, het is waar wat jullie zeggen, zei hij, maar ik kan niet stoppen met waar ik mee bezig ben.’ We hebben met hem gebeden en met een telefoonnummer vertrok hij. ‘Mag ik je echt bellen? En kom je dan echt? Ga ik doen! Ik zweer het je!’

‘Ja, het is waar wat jullie zeggen',
zei hij, 'maar ik kan niet stoppen
met waar ik mee bezig ben.’


God stuurt de enkelingen naar onze stand
Ja, soms krijg je een hoop afwijzing, achter elkaar. Soms begin je een gesprek, en valt het erg tegen hoe negatief mensen praten. En toch stuurt God de enkelingen naar onze stand. Met hun bagage, hun pijn en hun vragen. Wij mogen hen vertellen van Gods grote liefde, van het verlossingswerk van de Heer Jezus. Hij kwam voor hen allemaal! Of ze nu krullen hebben of steil haar.

Bovenstaande column schreef ik in 2012. Na 3 keer meewerken op een beurs, was ik er achter gekomen dat ‘evangeliseren’ iets heel anders was dan mijn boodschap over iemand uitstorten. Ik stond voor het eerst in mijn leven regelmatig met mijn mond vol tanden. Dit kon ik niet! Het vergde maatwerk, en dan ook nog eens voor mensen die er alles aan deden om mij te vertellen dat ze God niet nodig hadden, of die juist boos op Hem waren. Ik vond het moeilijk, maar was ook geraakt door de persoonlijke verhalen. En daarom was ik vastbesloten om te leren hoe ik op hen kon reageren met de liefde van Jezus, zonder voorbij te gaan aan hun vragen en emoties. Ik leerde om te luisteren en om vragen te stellen. En ik merkte dat hele gewone vrouwen bruikbaar zijn als ze Gods Geest de ruimte geven. Komende tijd wil ik je meenemen naar de Bijbelstand en mijn ervaringen met je delen.

Emke de Jager-Kramer
Emke de Jager-Kramer is getrouwd met Richard, ze wonen in Alphen aan den Rijn en hebben drie kinderen. Emke en Richard zijn al jaren samen fulltime bezig met de Bijbelstand, een evangelisatieproject waarbij ze op tal van consumentenbeurzen aanwezig zijn met een informatieve stand over het christelijk geloof. Richard is actief achter de schermen, hij is verantwoordelijk voor de opbouw en logistiek, Emke vind je normaal gesproken in de stand op de beursvloer in gesprek met bezoekers. Maar door de coronacrisis is alles stopgezet. Via deze serie artikelen op christelijknieuws.nl krijgen we een inkijkje in het bijzondere werk dat ze voor de Heere mogen doen.

Datum: 21 februari 2021
Auteur: Emke de Jager
Foto: © Bijbelstand
Website: http://www.bijbelstand.nl

Dit artikel delen:

Meer nieuws: